
Krótka historia czasu
Krótka historia czasu - streszczenie książki
Krótka historia czasu autorstwa Stephena Hawkinga to jedna z najsłynniejszych książek popularnonaukowych wszech czasów. Autor bierze najbardziej abstrakcyjne pojęcia współczesnej kosmologii – przestrzeń, czas, czarne dziury, teorię kwantową i rozszerzający się Wszechświat – i tłumaczy je prostym, przystępnym językiem, zrozumiałym dla każdego. Nie musisz znać matematyki ani fizyki, by pojąć, jak działa Wszechświat, w którym żyjesz.
Więcej informacji o książce
Hawking prowadzi czytelnika od teorii względności Einsteina, przez świat kwantów i najmniejsze cegiełki materii, aż po Wielki Wybuch, czarne dziury i naturę samego czasu. Wyjaśnia, dlaczego wszystko jest względne, jak zasada nieoznaczoności zakończyła erę determinizmu i skąd wiemy, że Wszechświat miał początek. Pokazuje przy tym, że kosmos, choć niewyobrażalnie wielki i dziwny, rządzi się prawami, które ludzki umysł potrafi odkryć i zrozumieć.
W książce znajdziesz też barwną historię odkryć naukowych i sporów między kolejnymi teoriami, sylwetki uczonych, którzy zmienili nasze rozumienie kosmosu, oraz liczne obrazowe przykłady – od łódki na rzece po rozbity kubek – które czynią najtrudniejsze idee namacalnymi. Wielkim wątkiem, do którego Hawking wraca przez całą książkę, jest poszukiwanie jednej, spójnej teorii wszystkiego.
Kto powinien przeczytać książkę Krótka historia czasu?
To lektura dla każdego, kto choć raz spojrzał w rozgwieżdżone niebo i zadał sobie pytanie, skąd się wzięliśmy i dokąd zmierza Wszechświat. Skorzystają z niej zarówno osoby bez żadnego przygotowania w fizyce, jak i ci, którzy chcą uporządkować swoją wiedzę o kosmosie i na nowo rozbudzić dziecięcą ciekawość świata.

Stephen Hawking - o autorze
Stephen Hawking (1942–2018) był brytyjskim fizykiem teoretycznym i kosmologiem, jednym z najsłynniejszych uczonych naszych czasów. Przez ponad trzy dekady piastował na Uniwersytecie w Cambridge katedrę Lucasa, którą przed nim zajmował m.in. Isaac Newton. Zasłynął pracami nad czarnymi dziurami i osobliwościami, a jego bestseller Krótka historia czasu sprzedał się w milionach egzemplarzy. Napisał także m.in. Wszechświat w skorupce orzecha, Wielki projekt oraz Krótkie odpowiedzi na wielkie pytania.
Czytaj więcej o autorze
W wieku 21 lat Hawking usłyszał diagnozę stwardnienia zanikowego bocznego (ALS) i przewidywania, że zostały mu zaledwie dwa lata życia. Wbrew rokowaniom żył i pracował jeszcze ponad pół wieku, mimo postępującego paraliżu, a w ostatnich dekadach porozumiewał się ze światem za pomocą syntezatora mowy sterowanego ruchem policzka. Jego historia stała się symbolem determinacji i triumfu ludzkiego umysłu nad ograniczeniami ciała.
Największym osiągnięciem naukowym Hawkinga było wykazanie, że czarne dziury nie są całkowicie czarne, lecz emitują słabe promieniowanie – zjawisko nazwane na jego cześć promieniowaniem Hawkinga. Wspólnie z Rogerem Penrose'em udowodnił też matematycznie, że zgodnie z ogólną teorią względności Wszechświat musiał zacząć się od osobliwości. Za swoją pracę otrzymał liczne wyróżnienia i był członkiem Royal Society oraz amerykańskiej Narodowej Akademii Nauk.
Poza nauką Hawking stał się ikoną kultury popularnej – gościł m.in. w Star Treku i Simpsonach, a jego życiu poświęcono nagrodzony Oscarem film Teoria wszystkiego. Do końca życia niestrudzenie popularyzował naukę, przekonując, że zrozumienie praw rządzących Wszechświatem powinno być dostępne dla każdego człowieka.



