Przejdź do treści
Lumeo
Zarejestruj się
Wróć do książki

Kluczowa idea 1. Właściwy rodzaj ćwiczenia

Zachwycamy się wybitnymi osiągnięciami najlepszych na świecie w muzyce, sporcie i innych dziedzinach. Roger Federer, McKayla Maroney czy kompozytorzy pokroju Ludwiga van Beethovena, Fryderyka Chopina i Siergieja Rachmaninowa wydają się niemal nadludzkimi istotami obdarzonymi wyjątkowym talentem. Ale, jak podkreślają Anders Ericsson i Robert Pool, prawda jest inna. To nie wrodzona iskra czyni ich mistrzami – klucz tkwi w sposobie, w jaki ćwiczyli bądź ćwiczą.


Jak więc osiągnęli tak oszałamiający poziom? Ericsson i Pool zaznaczają, że skuteczne ćwiczenie to nie kwestia przypadkowego powtarzania czynności, lecz celowego działania. To właśnie metoda treningu, a nie liczba godzin spędzonych na ćwiczeniach, odróżnia mistrzów od reszty. Baletnice, chirurdzy czy sportowcy osiągają swoje sukcesy, stosując te same fundamentalne zasady – wyzwanie, doskonalenie i ciągłe przekraczanie własnych granic.


Wielu z nas wierzy w powiedzenie „Trening czyni mistrza”. Ale czy każde ćwiczenie jest równie skuteczne? Ericsson i Pool zauważają, że powtarzanie tego samego zadania przynosi jedynie ograniczone efekty. Osiągnięcie akceptowalnego poziomu to często punkt, w którym większość z nas się zatrzymuje. Tymczasem właśnie wtedy zaczyna się prawdziwa nauka – gdy zmienisz swoje podejście i zaczniesz angażować się w celowe ćwiczenie.

 

Komentarz Lumeo 
W książce Nowa psychologia sukcesu Carol Dweck podkreśla różnicę między dwoma rodzajami nastawienia: nastawieniem na trwałość (ang. fixed mindset) i nastawieniem na rozwój (ang. growth mindset). Osoby z nastawieniem na trwałość wierzą, że zdolności są wrodzone i niezmienne, co może prowadzić do unikania wyzwań i obawy przed porażką. W przeciwieństwie do nich osoby z nastawieniem na rozwój widzą trudności jako okazję do nauki i rozwijania swoich umiejętności. Ta druga perspektywa pozwala nie tylko na osiąganie lepszych wyników, lecz także na większe poczucie satysfakcji z własnych działań, ponieważ sukces staje się procesem, a nie jednorazowym osiągnięciem.


Dweck argumentuje, że kluczowym elementem sukcesu jest postrzeganie porażki jako nieodłącznej części rozwoju. Ludzie z nastawieniem na rozwój są bardziej skłonni angażować się w wymagające zadania i eksperymentować z różnymi strategiami, co ostatecznie prowadzi do trwałego rozwoju kompetencji. Badania przeprowadzone na uczniach wskazują, że dzieci uczone, iż inteligencja jest plastyczna i może być rozwijana poprzez wysiłek, osiągają lepsze wyniki akademickie niż ich rówieśnicy wierzący w niezmienność swoich zdolności. Odkrycia te są niezwykle istotne w kontekście indywidualnych sukcesów i ich powiązania z celowym ćwiczeniem, które również akcentuje Dweck, łącząc je z ideą świadomego wysiłku prowadzącego do mistrzostwa. 

 

Czytaj dalej za darmo

To dopiero początek tej idei. Zarejestruj się i odblokuj słuchanie na 7 dni za darmo.

  • Pełna analiza tej książki + 158 innych
  • Wersje audio MP3 do każdej idei
  • Infografiki, notatki, PDF do pobrania
  • 7 dni za darmo, bez karty, bez zobowiązań