Kluczowa idea 1. Zadbaj o pierwsze wrażenie, zanim powiesz słowo

Zanim zdążysz się odezwać, rozmówca już wyrobił sobie o Tobie zdanie. Lowndes twierdzi, że w ciągu kilku pierwszych sekund oceniamy czyjąś pewność siebie, status i to, czy chcemy z tą osobą spędzać czas, a ponad 80 procent tego wrażenia opiera się na sygnałach niewerbalnych. Postawa, sposób poruszania się, uśmiech i kontakt wzrokowy nieustannie coś komunikują. Autorka zauważa, że ludzie instynktownie odróżniają ciche sygnały „lubię cię” od sygnałów „odejdź ode mnie” i lgną do tych pierwszych. Dobra wiadomość jest taka, że tę mowę ciała możesz świadomie ustawić.

 

Lowndes rozkłada ten cichy język na kilka konkretnych ruchów, które sprawią, że wyjdziesz na osobę przystępną i pewną siebie:

 

• Uśmiech z opóźnieniem. Nie posyłaj błyskawicznego, automatycznego uśmiechu każdemu, kogo spotkasz, bo wydaje się bezosobowy, jakbyś rozdawał go wszystkim po równo. Zatrzymaj się na moment, spójrz rozmówcy w oczy, a dopiero potem uśmiechnij się szeroko i ciepło. Ten ułamek sekundy zwłoki sprawia, że uśmiech wygląda, jakby był przeznaczony wyłącznie dla tej osoby. Lowndes nazywa tę technikę zalewającym uśmiechem (ang. flooding smile).

 

• Dłuższy kontakt wzrokowy. Patrz rozmówcy w oczy trochę dłużej niż zwykle, także wtedy, gdy skończy mówić, a wzrok odwracaj powoli i bez pośpiechu. Dzięki temu druga osoba czuje się zauważona i ważna. W rozmowie mężczyzny z mężczyzną warto złagodzić intensywność spojrzenia, żeby nie zabrzmiało jak wyzwanie.

 

• Postawa zwycięzcy. Ludzie łączą wyprostowaną sylwetkę ze statusem, a garbienie odczytują jako oznakę niepewności lub niechęci. Wchodząc do pomieszczenia, wyprostuj kręgosłup, unieś głowę i klatkę piersiową, jakby ktoś delikatnie pociągał Cię do góry za niewidzialną nić.

 

• Powitanie jak starego przyjaciela. Zanim kogoś przywitasz, wyobraź sobie, że to dawno niewidziany przyjaciel, z którym właśnie spotykasz się po latach. Ta mentalna zmiana sama ociepli Twój ton głosu, mimikę i mowę ciała, a powitanie zabrzmi radośnie i szczerze.

 

• Spokój, który buduje wiarygodność. Wiercenie się, nerwowe gesty i dotykanie twarzy każą myśleć, że jesteś spięty albo masz coś do ukrycia. Ogranicz zbędne ruchy, nawet jeśli kołnierzyk uwiera, a nos swędzi, by emanować opanowaniem i pewnością.

 

• Wyczucie i dostrojenie. Lowndes przywołuje Mądrego Hansa, słynnego konia, który zdawał się rozwiązywać zadania, a w rzeczywistości jedynie wyłapywał drobne, mimowolne sygnały od publiczności. Skoro koń potrafił wyczuć takie subtelności, Ty również potrafisz. Obserwuj reakcje rozmówcy i dostrajaj ton, tempo oraz energię do tego, co widzisz.