Kluczowa idea 1. Twoje dzieciństwo odzywa się w reakcjach na dziecko

Wyobraź sobie, że dziecko kolejny raz marudzi przy kolacji, a Ty czujesz złość wyraźnie większą, niż wymaga sytuacja. Właśnie takim chwilom Perry poświęca pierwszą część książki, „Twoje rodzicielskie dziedzictwo”. Jej zdaniem nasze reakcje na dzieci są zwykle efektem własnych lęków, niepewności i oczekiwań, które ukształtowało nasze dzieciństwo. W kontaktach z dzieckiem często odzywają się sprawy, których sami nie rozwiązaliśmy.

 

Perry zauważa, że zachowania dziecka potrafią budzić w rodzicu uczucia i wspomnienia z jego własnego dzieciństwa, często z tego samego etapu życia. Jeśli jedno z Twoich rodziców odeszło, gdy byłeś mały, możesz podświadomie wycofywać się z relacji z dzieckiem, kiedy osiągnie ono ten sam wiek. Możesz przy tym wcale nie wiedzieć, skąd bierze się Twoja reakcja.

 

Autorka wyjaśnia, co się wtedy dzieje. Zamiast przeżyć dawny smutek, na przykład ten, że rodzice nie dali Ci tego, czego potrzebowałeś, czujesz wobec dziecka inną, łatwiejszą emocję: złość, obrzydzenie, frustrację, zazdrość, urazę albo strach. To mechanizm obronny, który chroni Cię przed powrotem do bolesnych przeżyć. Ma jednak swoją cenę, bo blokuje empatię wobec dziecka.

 

Dlatego silna emocja wobec dziecka, taka jak złość, oburzenie, wstyd czy panika, jest dla Perry sygnałem, by się zatrzymać. Zamiast działać pod jej wpływem, przerwij, odejdź na chwilę od sytuacji i zadaj sobie kilka pytań. Co było wyzwalaczem? Kiedy po raz pierwszy poczułeś tę emocję w dzieciństwie? Czy pasuje ona do tego, co dzieje się teraz, czy raczej do tego, co przydarzyło Ci się kiedyś?

 

Perry przekonuje, że nie musisz powtarzać wszystkiego, co zrobiono Tobie. Jeśli przyjrzysz się własnemu dzieciństwu, możesz odrzucić to, co Ci nie służyło, i przerwać negatywne cykle, zamiast przekazywać je dalej.

 

Komentarz Lumeo  Psycholożka Mary Main z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley współtworzyła w latach 80. Adult Attachment Interview, wywiad, w którym dorosły opowiada o własnym dzieciństwie i relacji z rodzicami. Badaczy interesuje w nim nie tyle to, czy dzieciństwo było dobre, ile to, jak człowiek o nim mówi. Liczy się przede wszystkim spójność, czyli to, czy potrafi opisać także trudne przeżycia bez zaprzeczania im i bez gubienia się w dawnym żalu. Ta spójność okazała się ważną wskazówką na przyszłość. Metaanaliza Marinusa van IJzendoorna pokazała, że wynik wywiadu rodzica pozwala w mniej więcej trzech czwartych przypadków trafnie przewidzieć, czy jego niemowlę będzie bezpiecznie przywiązane, czyli pewne, że opiekun przyjdzie mu z pomocą.   Czytaj dalej za darmo To dopiero początek tej idei. Zarejestruj się i odblokuj słuchanie na 7 dni za darmo. Pełna analiza tej książki i 300+ innych Wersje audio MP3 do każdej idei Infografiki, notatki, PDF do pobrania 7 dni za darmo, bez karty, bez zobowiązań Testuj 7 dni za darmoZaloguj się