Kluczowa idea 1. Pasmo sukcesów, które przygotowało upadek

Jako dziewięciolatek Paul został caddie, czyli chłopcem noszącym kije golfistom w miejscowym klubie. Któregoś dnia zobaczył, jak członek klubu Charlie Robkey podjeżdża kabrioletem Cadillac Eldorado z piękną żoną, i uznał, że chce robić to samo co Charlie. Nie obchodziło go, czym Charlie się zajmuje, bo klub nauczył go, że liczy się nie rodzaj pracy, tylko zapłata. Marzył, by kiedyś to jego caddie tytułowali panem Paulem, tak jak on tytułował Robkeya.

Autorzy pokazują, że już w młodości kształtował się wzorzec, który później go zniszczył, czyli odnoszenie sukcesów dzięki łamaniu zasad. Na studiach razem z kolegą chciał wejść do bractwa Kappa Sigma. Zamiast czekać, aż bractwo samo ich zaprosi, jak to było przyjęte, w tygodniu naboru po prostu zadzwonił do jego siedziby i poprosił o odznaki kandydatów. Dostał je i dzięki tej śmiałości obaj zostali przyjęci.

Po studiach MBA, ukończonych we wrześniu 1969 roku, został maklerem i już w pierwszym roku przyniósł firmie 162 000 dolarów. W Cleveland, jak wspomina, jego zespół zarabiał więcej niż wszyscy maklerzy akcyjni z biura łącznie, a ego rosło. Uznał, że zasady firmy jego nie dotyczą, i wszedł w układ z klientem, który inwestował pieniądze innych ludzi. Skończyło się dużymi stratami, czekiem bez pokrycia od tego klienta, zwolnieniem dyscyplinarnym i wpisem na czarną listę branży. Po trzech miesiącach bez pracy zatrudnił go Jack Salmon w swojej regionalnej firmie maklerskiej.