Kluczowa idea 1. Żal czyni nas ludźmi

W pierwszej części książki, Żal odzyskany, Pink przedstawia czworo ludzi z trzech kontynentów, którzy noszą ten sam tatuaż: BEZ ŻALU. To samo hasło powtarzają piosenki No Regrets, od Elli Fitzgerald po Eminema, reklamy luksusowych samochodów, celebryci i ponad pięćdziesiąt książek o tym tytule w Bibliotece Kongresu.

Za hasłem stoi przekonanie, że w dobrym życiu liczy się tylko ruch naprzód i tylko to, co przyjemne. Żal przeszkadza w obu sprawach, bo każe oglądać się za siebie i sprawia przykrość. Pink przyznaje, że brzmi to rozsądnie, ale uważa ten pogląd za całkowicie fałszywy, a deklarację braku żalu za występ na pokaz. Jedna z czworga wytatuowanych, Amber Chase, wolałaby nigdy nie poślubić mężczyzny, który ostatecznie ją zostawił.

Autor przypomina, że negatywne emocje pomagają przetrwać. Bez strachu nie uciekalibyśmy z płonącego budynku, bez obrzydzenia łatwiej byłoby się otruć, a bez gniewu nie dostrzegalibyśmy zagrożeń. Szkodzi ich nadmiar, ale niedobór także.

Komentarz Lumeo
Hasło „bez żalu” ma w poradnikach starszego krewnego, czyli radę, by nie płakać nad rozlanym mlekiem. Dale Carnegie w książce Jak przestać się martwić i zacząć żyć przytacza wspomnienie Allena Saundersa z nowojorskiej szkoły średniej. Nauczyciel higieny, pan Brandwine, zrzucił do zlewu butelkę mleka i powiedział uczniom, że żadne zamartwianie się nie przywróci ani kropli. Dodał jednak, że przy odrobinie namysłu i ostrożności mleko dałoby się uratować, a teraz pozostaje spisać je na straty, zapomnieć o nim i zająć się następną sprawą. Saunders zapamiętał z tej lekcji obie połowy, czyli unikać rozlewania, gdy się da, i nie wracać do tego, co już spłynęło. Sam Carnegie, opisując własną kosztowną pomyłkę w interesach, przyznaje, że powinien był przeanalizować swoje błędy i wyciągnąć z nich trwałą naukę. Nawet ta klasyczna rada kazała więc zapomnieć o rozlanym mleku dopiero wtedy, gdy wyciągnęło się z niego naukę.

Czym zatem jest żal? Trudno go zdefiniować, dlatego Pink proponuje patrzeć na niego jak na proces. Napędzają go dwie ludzkie zdolności. Wyobraźnia przenosi nas w przeszłość i przyszłość, a do tego umiemy snuć opowieści o zdarzeniach, których nie było. Przywołujemy to, co zrobiliśmy albo czego nie zrobiliśmy, tworzymy wersję, w której postąpiliśmy inaczej, i zestawiamy rzeczywistą teraźniejszość z tą, która mogła być. Istotą żalu jest, zdaniem autora, właśnie to porównanie. Do tego dochodzi przekonanie, że za zły wynik odpowiadamy sami. Gdy przyczyna leży poza nami, czujemy rozczarowanie, a żal boli bardziej, bo winę przypisujemy w nim sobie.

Czytaj dalej za darmo

To dopiero początek tej idei. Zarejestruj się i odblokuj słuchanie na 7 dni za darmo.

Pełna analiza tej książki i 350+ innych
Wersje audio MP3 do każdej idei
Infografiki, notatki, PDF do pobrania
7 dni za darmo, bez karty, bez zobowiązań

Testuj 7 dni za darmo Zaloguj się