Kluczowa idea 1. Twórcze życie wymaga odwagi, a nie braku strachu

Pierwsza część książki, Odwaga, zaczyna się od historii poety Jacka Gilberta, z którym autorka nie była spokrewniona. Mimo nagród i uznania odwrócił się od sławy i wyjechał do Europy. Pisał tam dalej, ale przez dwadzieścia lat niczego nie publikował. Kiedy wreszcie wydał nowy tom i znów zrobiło się o nim głośno, zaszył się na następne dziesięć lat. W końcu wrócił do Stanów i wykładał na uniwersytecie w Knoxville. Rok później to samo stanowisko, a nawet jego dawny gabinet, objęła autorka. Od jednej z jego studentek usłyszała o rozmowie po zajęciach. Gdy nieśmiała dziewczyna z wahaniem przyznała, że chciałaby pisać, poeta zapytał, czy starczy jej odwagi, by wyjść ze swoim pisaniem do ludzi. Dodał, że ukryte w niej skarby czekają na jej zgodę.

Dla Gilbert to podstawowe pytanie twórczego życia. Autorka wierzy, że w każdym z nas leżą ukryte skarby. Wszechświat ukrywa je w ludziach, a potem sprawdza, kto zdoła je wydobyć. Twórcze życie to wyprawa po te skarby. To, czy ktoś odważy się takie poszukiwania podjąć, rozstrzyga, czy jego życie będzie zwyczajne, czy fascynujące. Niespodzianki, które z takiej wyprawy wynikają, autorka nazywa Wielką Magią.

Że twórcze życie nie wymaga zawodowej sztuki, pokazuje koleżanka autorki, Susan. Jako nastolatka rzuciła łyżwiarstwo figurowe. Po czterdziestce zaczęła się zastanawiać, kiedy ostatnio czuła się radosna i twórcza, i uświadomiła sobie, że właśnie na lodowisku. Wróciła więc na łyżwy, nie dla wyników ani cudzego uznania, tylko dlatego, że znów czuła, że żyje. Takie życie jest według autorki pełniejsze i szczęśliwsze.