
Mężczyzna, który pomylił swoją żonę z kapeluszem
Mężczyzna, który pomylił swoją żonę z kapeluszem - streszczenie książki
Mężczyzna, który pomylił swoją żonę z kapeluszem autorstwa Olivera Sacksa to zbiór dwudziestu czterech opowieści neurologa o pacjentach, których mózg zaczął działać inaczej niż u reszty z nas. Jest tu muzyk, który nie rozpoznaje twarzy i bierze głowę żony za kapelusz, były marynarz zatrzymany w roku 1945 i kobieta, która przestała czuć własne ciało. Sacks nie pisze suchych historii choroby – pokazuje, co choroba człowiekowi odbiera, co w zamian wydobywa na wierzch i co mimo wszystko z niego zostaje.
Więcej informacji o książce
Książka ma cztery części: „Straty”, „Nadmiary”, „Uniesienia i powroty” oraz „Świat prostych umysłów”. Sacks dopisuje do neurologicznego języka deficytu drugą połowę: chory mózg nie tylko traci, ale zawsze próbuje odpowiedzieć na stratę. Z jego historii wyłania się pytanie, z czego składa się tożsamość, i odpowiedź, która przewija się przez całą książkę – każdy z nas jest opowieścią, którą o sobie snuje.
Poznasz tu niewidomą Madeleine, która w sześćdziesiątym roku życia nauczyła się używać rąk i zaczęła rzeźbić, cieślę, który wymyślił okulary z poziomicą, chorych z afazją, którzy wyśmiali przemówienie prezydenta, i bliźniaków bawiących się liczbami pierwszymi. Sacks zmienił imiona pacjentów i część szczegółów, a w ostatnich latach okazało się, że niektóre opowieści sam uważał za podkoloryzowane – dlatego warto czytać je jak relacje lekarza-pisarza, a nie protokoły z badań.
Kto powinien przeczytać książkę Mężczyzna, który pomylił swoją żonę z kapeluszem?
To lektura dla każdego, kogo ciekawi, jak działa mózg i co sprawia, że jesteśmy sobą. Szczególnie skorzystają z niej lekarze, psycholodzy, terapeuci i opiekunowie osób chorych, bo Sacks uczy patrzeć na pacjenta jak na osobę z własną historią, a nie zbiór objawów. Docenią ją też miłośnicy dobrze opowiedzianych historii prawdziwych ludzi.

Oliver Sacks - o autorze
Oliver Sacks (1933–2015) był brytyjskim neurologiem i pisarzem, który większość zawodowego życia przepracował w Stanach Zjednoczonych. Sławę przyniosły mu książki o pacjentach i ich niezwykłych przypadkach, przede wszystkim Przebudzenia i Mężczyzna, który pomylił swoją żonę z kapeluszem. Po polsku ukazały się też m.in. Antropolog na Marsie, Muzykofilia, Oko umysłu, autobiografia Stale w ruchu i Wdzięczność.
Czytaj więcej o autorze
Sacks urodził się w Londynie w rodzinie lekarzy. Medycynę studiował w Oksfordzie, a na początku lat sześćdziesiątych wyjechał do Ameryki. W szpitalu Beth Abraham w Bronksie leczył ocalałych z epidemii śpiączkowego zapalenia mózgu, którzy od dziesięcioleci tkwili w odrętwieniu. Ich przebudzenie po leku L-dopa opisał w Przebudzeniach (1973), na podstawie których w 1990 roku powstał film z Robinem Williamsem i Robertem De Niro.
Przez lata wykładał neurologię w Albert Einstein College of Medicine i na Uniwersytecie Nowojorskim, a od 2007 roku na Uniwersytecie Columbia. Pisał eseje do „The New Yorkera” i „The New York Review of Books”, a jego książki przetłumaczono na wiele języków. Nazywano go „poetą laureatem medycyny”, bo jak mało kto potrafił opowiedzieć o chorobie mózgu językiem literatury.
W ostatnich miesiącach życia, chorując na nowotwór, napisał serię krótkich esejów o przemijaniu, wydanych później jako Wdzięczność. Zmarł w Nowym Jorku w 2015 roku. W całej twórczości przekonywał, że lekarz powinien widzieć w pacjencie człowieka z własną historią, a nie tylko zbiór objawów.







