Kluczowa idea 1. Siewcy

MJ DeMarco ujawnia ukryte mechanizmy społeczne, które trzymają ludzi w schematach przeciętności i ograniczonego, skryptowego życia. Autor pokazuje, że siewcy – różne instytucje i wpływy obecne w naszym codziennym otoczeniu – celowo tworzą bariery, które hamują nasz rozwój i blokują dostęp do prawdziwej wolności. W każdym obszarze życia znajdują się elementy, które mają nas powstrzymywać przed przełamaniem tych ograniczeń. DeMarco definiuje sześć głównych rodzajów siewców:

 

 

1. Przyjaciele i rodzina - DeMarco zwraca uwagę, że najbliżsi rzadko życzą Ci większego sukcesu niż sami osiągnęli. Często ich rady są ograniczone strachem i stagnacją, a nie rzeczywistą troską o Twój rozwój. Jeśli sami nie są szczęśliwi w swoim życiu, będą przekazywać Ci swoje ograniczenia, zarażając Cię własnymi lękami.

 

Komentarz Lumeo  Psycholog David McClelland w swojej teorii „kręgów wpływu” podkreśla, że osoby, którymi się otaczamy, mają ogromny wpływ na nasze osiągnięcia i aspiracje. Według McClellanda poziom ambicji i sukcesu ludzi jest ściśle powiązany z grupą, w której się znajdują. Bliscy, którzy sami mają wątpliwości co do swoich możliwości lub nie zrealizowali swoich marzeń, mogą nieświadomie hamować rozwój innych – McClelland nazywa to „efektem kotwicy”. Osoby te, z powodu własnych ograniczeń, często nie potrafią wspierać ambitnych działań, co może nas rozpraszać i osłabiać motywację do realizacji własnych celów. Aby uniknąć tego wpływu, warto otaczać się ludźmi, którzy mają konkretne cele i sami dążą do rozwoju.

 

 

2. Edukacja - Jak pisze DeMarco, szkolny system od najmłodszych lat uczy nas posłuszeństwa i konformizmu. Zamiast rozwijać kreatywne myślenie, uczymy się stania w kolejce, podnoszenia ręki i ślepego podążania za instrukcjami. Ostatecznym produktem tego systemu są ludzie, którzy boją się porażki, mają wyprane mózgi i nie są przygotowani do życia pełnego innowacji. 

 

Komentarz Lumeo  Dzwonki szkolne, które sygnalizują początek i koniec lekcji, mają swoje korzenie w XIX-wiecznych fabrykach. W erze rewolucji przemysłowej, system edukacji został zaprojektowany tak, aby przygotowywać dzieci do pracy w zakładach produkcyjnych, gdzie najważniejsze były posłuszeństwo, rutyna i ścisłe przestrzeganie reguł czasowych. Model szkolny z dzwonkami i lekcjami w określonych blokach czasowych miał odwzorowywać warunki panujące w fabrykach. Co ciekawe, ten system nie uległ znaczącym zmianom od ponad 100 lat, wciąż kładąc nacisk na konformizm i podporządkowanie hierarchii, zamiast promowania kreatywności i samodzielnego myślenia.