Kluczowa idea 1. Zbuduj karierę wokół swojej pasji

Dla większości ludzi praca to coś, co się toleruje. Rano odkłada się pobudkę, a prawdziwe życie zaczyna dopiero po godzinach. Vaynerchuk uważa, że to ogromne marnotrawstwo, bo dziś naprawdę da się tę logikę odwrócić i zbudować karierę wokół tego, co człowieka autentycznie nakręca. Sukces radzi przy tym mierzyć nie wielkością firmy ani wysokością zarobków, lecz tym, jak bardzo jesteś szczęśliwy.

 

Tym, co zmieniło reguły gry, jest internet. Jak tłumaczy autor, narzędzia mediów społecznościowych dramatycznie obniżyły koszt gromadzenia ludzi wokół dowolnego tematu, nawet tak niszowego, że wcześniej trudno byłoby znaleźć dla niego widownię. Jednocześnie reklamodawcy, którzy dysponują miliardami dolarów, muszą podążać za odbiorcami. Skoro widzowie odchodzą od telewizji i gazet w stronę serwisów społecznościowych, tam właśnie powędrują pieniądze na reklamę.

 

Komentarz Lumeo  Diagnozę, że internet zbił koszt gromadzenia niszowej publiczności niemal do zera, rozwinął w osobną teorię redaktor naczelny Wired Chris Anderson w książce Długi ogon. Pomysł narodził się od quizu w firmie Ecast, obsługującej internetowe szafy grające. Anderson miał zgadnąć, jaki procent z dziesięciu tysięcy dostępnych albumów sprzedał choćby jeden utwór w ciągu kwartału. Strzelił mocno za nisko — odpowiedź brzmiała dziewięćdziesiąt osiem procent. Nawet płyty, których w zwykłym sklepie nikt nie postawiłby na półce, znajdowały swojego słuchacza, gdy tylko zniknął koszt tej półki.   Na tym polega mechanizm „długiego ogona”. W świecie fizycznych regałów opłaca się sprzedawać głównie przeboje, bo miejsce kosztuje. W sieci magazyn jest niemal nieograniczony i niemal darmowy, więc suma tysięcy niszowych tytułów — długi, cienki ogon wykresu sprzedaży — potrafi przynieść tyle samo co garść bestsellerów z jego czoła. Dokładnie dlatego pasjonat wąskiego tematu, dla którego dekadę wcześniej nie istniałby żaden rynek, dziś może zebrać wokół siebie publiczność wystarczająco liczną, by się z niej utrzymać.

 

Vaynerchuk przekonuje, że pasja jest zaraźliwa. Każdy z nas ma inne DNA, a więc i inne zainteresowania, i instynktownie szanujemy kogoś, kto naprawdę czymś płonie, nawet jeśli sami nie podzielamy jego fascynacji. Gdy nieustannie tworzysz świetne materiały o swojej pasji, przyciągasz coraz więcej osób, które myślą podobnie. Autor zwraca przy tym uwagę, że wielu ludzi ignoruje swoje DNA i wybiera zawód zgodnie z oczekiwaniami rodziny lub otoczenia — i właśnie dlatego chodzenie do pracy staje się dla nich obowiązkiem, a nie czymś, na co się czeka.