Kluczowa idea 1. Czym naprawdę jest blitzscaling

Tradycyjne zarządzanie uczy, że sukces w biznesie to przede wszystkim kwestia rozwagi. Zbierasz dane, liczysz ryzyko, podejmujesz decyzje dopiero wtedy, gdy masz pewność, i stawiasz poprawność oraz efektywność ponad tempo. Hoffman i Yeh nie kwestionują, że na większości rynków takie podejście się sprawdza. Zwracają jednak uwagę, że istnieją sytuacje, w których jest ono po prostu zbyt wolne, a najbezpieczniejsza z pozoru strategia okazuje się w praktyce najbardziej ryzykowna.

 

Blitzscaling odwraca tę logikę. W najczystszej postaci polega na tym, że gonisz za masowym wzrostem, zanim w ogóle stanie się jasne, czy ten wzrost będzie rentowny. Godzisz się na znaczną nieefektywność i na to, że wiele rzeczy będzie się psuć, w zamian za jedno: możliwość działania szybciej niż konkurencja. Jak ujmuje to Hoffman, stawiasz szybkość ponad wydajność w obliczu niepewności, a potem albo błyskawicznie rośniesz, albo wypadasz z gry.

 

Kluczowa jest tu zmiana celu. Przez lata firmy walczyły o przewagę pierwszeństwa, czyli o to, by pierwszymi wejść na rynek z nowym produktem. Autorzy przekonują, że w erze sieci liczy się dziś co innego, a mianowicie przewaga pierwszego skalującego (first-scaler advantage). Nie chodzi o to, kto pierwszy się pojawi, lecz o to, kto pierwszy urośnie do dominującej skali. Rośnij szybciej od rywali i utrzymaj się dłużej niż oni, a z czasem staną się nieistotni.

 

Komentarz Lumeo  Przekonanie, że wygrywa nie pierwszy na rynku, lecz pierwszy do skali, ma mocne oparcie w danych. Marketingowcy Peter Golder i Gerard Tellis przeanalizowali około pięciuset marek w pięćdziesięciu kategoriach produktów i odkryli, że pionierzy, czyli firmy wchodzące jako pierwsze z nowym produktem, upadali w niemal połowie przypadków, a pozycję lidera utrzymywał ledwie co dziesiąty. Rynek zwykle zgarniał kto inny, wczesny naśladowca, który wszedł chwilę później, lecz z lepszym modelem i większym rozmachem. Google nie było pierwszą wyszukiwarką, Facebook pierwszym serwisem społecznościowym, a iPhone pierwszym smartfonem – wszystkie trzy po prostu urosły szybciej i mądrzej niż pionierzy, których dziś mało kto pamięta.

 

Dlaczego jednak warto podejmować tak duże ryzyko? Ponieważ na rynkach, na których zwycięzca bierze wszystko, ostrożna gra bywa najkosztowniejsza ze wszystkich. Hoffman przywołuje obraz ze sztuki Glengarry Glen Ross, w której zwycięzca firmowego konkursu sprzedażowego dostaje luksusowy samochód, drugie miejsce zestaw noży do steków, a trzecie zwolnienie z pracy. Jeśli wygrywasz, nieefektywność nie ma żadnego znaczenia. Jeśli przegrywasz, również nie ma znaczenia, bo i tak zostajesz z niczym.

 

Blitzscaling ma trzy cechy, które odróżniają go od zwykłego szybkiego wzrostu. Autorzy opisują je następująco: