Kluczowa idea 1. Małe kroki zamiast szarży pod górę

Wiele osób, które chcą coś w sobie zmienić, rusza do szturmu. Maurer opisuje taką próbę jako szarżę pod górę i nazywa ją innowacją. Chodzi o radykalny plan, który ma od razu przynieść przełom. Przeciwstawia jej drogę znacznie mniej efektowną, czyli kaizen, w którym każdego dnia robisz coś odrobinę lepiej niż poprzedniego. Innowacja to według autora gra krótkoterminowa, w której stawką jest wszystko albo nic. Może dać wielki sukces albo zakończyć się klęską, a często przynosi tylko krótką poprawę i powrót do dawnych nawyków, bo gwałtowna zmiana przytłacza. Kaizen to strategia na długi dystans. Maurer przekonuje, że jeśli uzbroisz się w odrobinę cierpliwości, kaizen przyniesie efekt zawsze.

Różnicę dobrze widać na przykładzie palenia. Papierosy można rzucić z dnia na dzień, na zimno. Można też wypalać ich coraz mniej, odejmując po jednym, aż przestaną Cię interesować. Pierwsza droga to innowacja, druga to kaizen.

Maurer zwraca uwagę na zaskakujący fakt. Mimo japońskiej nazwy kaizen ma amerykański rodowód. Po raz pierwszy zastosowano go systematycznie w Stanach Zjednoczonych w czasach Wielkiego Kryzysu. Gdy kraj szykował się do przystąpienia do II wojny światowej, rząd uruchomił kursy zarządzania Training Within Industries, w skrócie TWI, dzięki którym fabryki znacznie szybciej zwiększyły produkcję wojenną. Do najbardziej znanych propagatorów ciągłego doskonalenia należał w tamtym czasie statystyk W. Edwards Deming. Po wojnie generał Douglas MacArthur zaszczepił te zasady w Japonii, gdzie kursy ukończyły tysiące menedżerów. Japonia przyjęła kaizen, co przełożyło się na wyraźny rozwój jej przemysłu.