Kluczowa idea 1. Świat się zmienił, a styl przewodzenia utknął w epoce przemysłowej

W 2000 roku Blockbuster zatrudniał 84 tysiące ludzi w 9 tysiącach sklepów, obsługiwał 65 milionów klientów, a jego przychody sięgały blisko 6 miliardów dolarów. Netflix najpierw rozsyłał płyty DVD pocztą, potem postawił na streaming, a Blockbuster wciąż obstawał przy sklepach i karach za spóźniony zwrot. Z całej sieci przetrwał jeden sklep, w Bend w stanie Oregon. Covey przywołuje historyka Arnolda Toynbeego, według którego społeczeństwa odpowiadają na nowe problemy wczorajszymi rozwiązaniami. Takim rozwiązaniem jest dla autora styl dowodząco-kontrolujący.

Świat, w którym ten styl działał, zmieniło pięć nowych sił. Technologia przynosi coraz więcej zmian naraz, praca stała się głównie umysłowa i zespołowa, biuro bywa rozproszone i hybrydowe, w zespołach pracuje nawet pięć pokoleń, a wybór stał się praktycznie nieskończony. Wynikają z tego dwa epokowe imperatywy. Pierwszy to wygrana w miejscu pracy dzięki kulturze wysokiego zaufania, w której najlepsi chcą pracować i zostają. Drugi to wygrana na rynku dzięki współpracy i innowacjom. Kij i marchewka z epoki przemysłowej nie wystarczą do żadnego z tych zadań. Covey ujmuje to prosto. Przywódca dowodzący myśli kategoriami stanowiska i władzy, a ufający kategoriami ludzi i ich potencjału. Rzeczami da się zarządzać, ludziom trzeba przewodzić.

Kontrola rodzi strach, a w strachu ludzie co najwyżej się koordynują. Nie ma między nimi prawdziwej współpracy, a twórcze pomysły zostają w szufladzie. Tymczasem innowacja, jak za ekspertem Robertem Porterem Lynchem opisuje ją autor, powstaje ze zderzenia odmiennych punktów widzenia w atmosferze zaufania. Badania firmy LRN pokazują, że tam, gdzie kultura opiera się na wysokim zaufaniu, skłonność ludzi do odpowiedzialnego ryzyka jest 32 razy większa, a do innowacji 11 razy większa.