Kluczowa idea 1. Innowacja zaczyna się od tego, co robisz

Pytanie o wentylator było tylko jednym z czterech źródeł, z których Jobs czerpał pomysły. Autorzy rozkładają jego dorobek na części i pokazują, że za wielką ideą zwykle stało konkretne działanie. Poza pytaniem podważającym zastany porządek były to jeszcze trzy katalizatory:

• Obserwacja. W 1979 roku Jobs uzyskał wstęp do PARC, laboratorium badawczego Xeroxa, proponując w zamian szansę zainwestowania w Apple. Na miejscu pokazano mu ikony, menu i okna na ekranie, którymi steruje się myszą. Wszystko to było niedopracowane, ale po dziesięciu minutach wiedział, że tak będą kiedyś działać wszystkie komputery. Z tej wizyty wyrósł później Macintosh, powstający w Apple pod jego kierunkiem.

• Doświadczenie. Zajęcia z kaligrafii nie miały żadnego oczywistego zastosowania, a dziesięć lat później wpłynęły na kroje pisma w Macintoshu.

• Rozmowa. Alan Kay z Apple skierował go do San Rafael, do Eda Catmulla i Alvy’ego Raya, którzy prowadzili niewielką firmę od grafiki komputerowej. Jobs kupił ją za 10 milionów dolarów, nadał jej nazwę Pixar, a potem wprowadził na giełdę, gdzie wyceniono ją na miliard dolarów.

Czy takiego sposobu działania można się nauczyć, czy trzeba się z nim urodzić? Autorzy sięgają po badanie, w którym wzięło udział 117 par bliźniąt, zarówno jedno-, jak i dwujajowych. W dziesięciu testach kreatywności geny tłumaczyły u bliźniąt jednojajowych tylko około 30 procent wyników, a w testach ogólnej inteligencji aż 80–85 procent. Sześć innych badań dało podobny obraz, z wpływem genów na poziomie 25–40 procent. Wynika z tego, że mniej więcej dwie trzecie naszych umiejętności twórczych pochodzi z nauki: najpierw rozumiemy daną umiejętność, potem ją ćwiczymy, aż wreszcie nabieramy pewności, że potrafimy tworzyć.