Kluczowa idea 1. Dlaczego doskonałość CEO jest tak rzadka

Niewiele decyzji personalnych waży tyle, co wybór prezesa. Dewar, Keller i Malhotra przywołują badania, z których wynika, że CEO odpowiada za około 45 procent wyników firmy. Od sposobu myślenia jednej osoby zależy więc niemal połowa tego, co uda się osiągnąć całej organizacji.

 

Tym bardziej zaskakuje, jak często ta rola kończy się niepowodzeniem. Autorzy cytują dane Center for Creative Leadership: w ciągu ostatnich dwóch dekad 30 procent prezesów firm z listy Fortune 500 utrzymało się na stanowisku krócej niż trzy lata, a 40 procent nowych CEO poniosło porażkę już w pierwszych osiemnastu miesiącach.

 

Skąd tak wysoki odsetek porażek? Ta praca jest, jak piszą autorzy, zarazem samotna i wymagająca. Prezes odpowiada za wszystko, a cała odpowiedzialność spoczywa na jego barkach. Nie ma nad sobą przełożonego, który by go poprowadził, ani gotowego scenariusza działania. Do tego gra toczy się na bezlitosnym rynku: niewielki ułamek firm generuje zdecydowaną większość światowych zysków, a szanse, że Twoja firma znajdzie się w tym gronie, są z natury niewielkie.

 

I jest coraz trudniej. Autorzy wskazują, że pracę prezesa komplikują dziś gwałtowna transformacja cyfrowa, rosnący nacisk na zrównoważony rozwój i cel istnienia firmy, wzmożona kontrola ze strony opinii publicznej oraz coraz większa waga dobrostanu pracowników i różnorodności.

 

Komentarz Lumeo  Diagnoza autorów, że rola prezesa jest z natury samotna, ma twarde potwierdzenie w danych. W ankiecie firmy doradczej RHR International połowa badanych prezesów przyznała, że doświadcza w tej roli poczucia izolacji, a spośród nich aż 61 procent uznało, że osłabia ono ich skuteczność. U prezesów obejmujących stanowisko po raz pierwszy odsetek ten sięgał niemal 70 procent. Mechanizm jest strukturalny, nie charakterologiczny – na szczycie nie ma się prawdziwych partnerów, nosi się informacje, których nie wolno z nikim omówić, a sama różnica władzy wypacza szczerość informacji zwrotnej od podwładnych. Izolacja uderza więc dokładnie w to, od czego zależy jakość decyzji prezesa – w dopływ nieocenzurowanej prawdy o własnej firmie.

 

Jak w takich warunkach radzą sobie najlepsi? Aby to sprawdzić, Dewar, Keller i Malhotra przeanalizowali dane z dwudziestu lat, obejmujące tysiące prezesów z różnych krajów, branż i typów firm. Na tej podstawie wyłonili 200 najlepszych CEO XXI wieku, kierując się wynikami, długością kadencji, tworzeniem wartości i jakością ładu korporacyjnego, a następnie przeprowadzili pogłębione wywiady z 67 wybitnymi liderami. W tym gronie znaleźli się między innymi Sundar Pichai z Alphabetu, Satya Nadella z Microsoftu, Masahiko Uotani z Shiseido i Mary Barra z General Motors.