Jak zostałem geniuszem pamięci

Autor wychodzi od badań nad mistrzami zapamiętywania, których mózgi budową nie odbiegają od przeciętnych. Tłumaczy, czym jest porcjowanie, dlaczego szachista rozpoznaje układy zamiast je analizować i jak działa pałac pamięci, czyli przekładanie informacji na obrazy rozmieszczone w dobrze znanych miejscach. Opisuje też etapy nabywania umiejętności, stan nazwany OK plateau oraz celową praktykę, która pozwala zejść z autopilota.

W książce nie brakuje historii. Jest tu Symonides z Keos, dziennikarz S badany przez Łurię, pacjent EP, który nie tworzył nowych wspomnień, Kim Peek, pierwowzór postaci z filmu Rain Man, i Daniel Tammet, którego przeszłość autor sprawdza krok po kroku. Foer opowiada również, jak pismo i skorowidz przeniosły pamięć poza głowę i dlaczego szkoła odeszła od uczenia się na pamięć.

Kto powinien przeczytać książkę Jak zostałem geniuszem pamięci?

Książka przyda się każdemu, kto uczy się dla siebie albo zawodowo, zapomina nazwiska i listy zadań lub chce wiedzieć, jak naprawdę działa pamięć. Skorzystają na niej też nauczyciele, osoby utknięte na stałym poziomie w jakiejś umiejętności oraz czytelnicy lubiący reportaż łączący naukę z historią.

Foer urodził się w Waszyngtonie, a w 2004 roku ukończył ekologię i biologię ewolucyjną na Uniwersytecie Yale. Publikował między innymi w „The New York Times”, „The Washington Post”, „Slate” i „National Geographic”. Jest młodszym bratem pisarza Jonathana Safrana Foera i dziennikarza Franklina Foera.

Jego książka o pamięci, wydana w oryginale w 2011 roku jako Moonwalking with Einstein, znalazła się w finale Royal Society Winton Prize for Science Books w 2012 roku. Na mistrzostwach ustanowił rekord USA w szybkim zapamiętywaniu talii kart wynikiem 1 minuty i 40 sekund.

W 2009 roku współtworzył Atlas Obscura, serwis o niezwykłych miejscach na świecie, a w 2013 roku Sefarię, internetową bibliotekę podstawowych tekstów judaizmu. Interesuje się również dziennikarstwem przyrodniczym i podróżował do lasów Kotliny Konga.