
Wielka księga radości
Wielka księga radości - streszczenie książki
Wielka księga radości autorstwa Dalajlamy, Desmonda Tutu i Douglasa Abramsa to zapis tygodnia rozmów, w czasie którego dwaj laureaci Pokojowej Nagrody Nobla, buddyjski mnich i anglikański arcybiskup, szukali odpowiedzi na jedno pytanie: jak zachować radość w świecie pełnym cierpienia. Ich odpowiedź brzmi zaskakująco prosto. O radości nie decyduje to, co nas spotyka, tylko to, jak na to odpowiadamy, a takiej odpowiedzi można się nauczyć.
Więcej informacji o książce
Rozmowa toczy się w Dharamsali, gdzie Dalajlama żyje na wygnaniu, z okazji jego osiemdziesiątych urodzin. Najpierw rozmówcy odróżniają radość od szczęścia i przyjemności, potem przechodzą przez przeszkody, które ją odbierają: strach, stres i złość, samotność i zazdrość, smutek i rozpacz, wreszcie chorobę i lęk przed śmiercią. Na koniec składają swoje doświadczenie w osiem filarów radości. Cztery filary rozumu to perspektywa, pokora, humor i akceptacja, a cztery filary serca to przebaczenie, wdzięczność, współczucie i szczodrość.
Douglas Abrams, który prowadził te rozmowy, przeplata nauczanie obu duchownych wynikami badań psychologów i neurobiologów oraz scenami z tygodnia w Dharamsali. Czytelnik poznaje historie z Komisji Prawdy i Pojednania, z wygnania i z walki z apartheidem, a także praktyki, które pozwalają ćwiczyć radość na co dzień, z medytacją ośmiu filarów na czele. Ciepła i humoru dodają książce przekomarzania dwóch przyjaciół, którzy mimo wszystkiego, co przeszli, śmieją się jak chłopcy.
Kto powinien przeczytać książkę Wielka księga radości?
Książka jest dla każdego, kto przechodzi trudny czas albo ma poczucie, że radość coraz częściej mu umyka, i chce się dowiedzieć, jak ludzie po bardzo ciężkich doświadczeniach zachowali pogodę ducha. Autorzy piszą dla wszystkich, nie tylko dla buddystów czy chrześcijan, więc skorzystają z niej zarówno osoby wierzące, jak i niewierzące. Docenią ją też czytelnicy, którzy wolą mądrość popartą badaniami i konkretnymi ćwiczeniami od ogólnych porad.

Dalajlama - o autorze
XIV Dalajlama, Tenzin Gjaco, to duchowy przywódca buddyzmu tybetańskiego i jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci współczesnego świata. Od 1959 roku, po ucieczce z zajętego Tybetu, żyje na emigracji w indyjskiej Dharamsali, skąd niestrudzenie głosi przesłanie współczucia, tolerancji i pokojowego rozwiązywania konfliktów. W 1989 roku otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla. Jest autorem i współautorem wielu cenionych książek, a światowy bestseller Sztuka szczęścia napisał wspólnie z amerykańskim psychiatrą Howardem C. Cutlerem.
Czytaj więcej o autorze
Tenzin Gjaco urodził się w 1935 roku w ubogiej chłopskiej rodzinie we wschodnim Tybecie i jako mały chłopiec został rozpoznany jako kolejne wcielenie Dalajlamy. Przez dziesięciolecia łączył rolę przywódcy duchowego z działalnością na rzecz praw Tybetańczyków, zyskując na całym świecie szacunek ponad podziałami religijnymi. Jego nauczanie konsekwentnie podkreśla, że dobro i współczucie nie są własnością żadnej religii, lecz wspólnym fundamentem ludzkiej natury.
Współautorem Wielkiej księgi radości jest Desmond Tutu (1931–2021), anglikański arcybiskup Kapsztadu i jeden z przywódców walki z apartheidem, laureat Pokojowej Nagrody Nobla z 1984 roku. Z nominacji Nelsona Mandeli przewodniczył Komisji Prawdy i Pojednania, która rozliczała zbrodnie apartheidu bez odwetu. Rozmowy obu przyjaciół prowadził i spisał Douglas Abrams, amerykański pisarz, redaktor i agent literacki, założyciel agencji Idea Architects, który przez wiele lat współpracował z Tutu jako współautor i redaktor jego książek.
Dalajlama pozostaje aktywnym nauczycielem i autorem, a jego książki o szczęściu, współczuciu i sztuce życia sprzedały się w milionach egzemplarzy i zostały przetłumaczone na dziesiątki języków. Każdego ranka wciąż poświęca około czterech godzin na modlitwę i medytację, dając najlepszy przykład tezy, że spokój ducha jest sztuką pielęgnowaną przez całe życie.







